Throwback Thursday: een flashback naar mijn eigen schoolcarrière, naar de oorsprong van Klink’in klas!

Afgelopen maand lanceerde ik Klink’in klas!, een klankgeoriënteerd stemcoachingstraject voor leerkrachten. Het idee om dit traject uit te werken vindt zijn oorsprong in mijn eigen schoolloopbaan, meer bepaald in mijn secundair onderwijstraject.

Ik was altijd een erg nieuwsgierig, leergierig kind en daardoor erg betrokken bij het klasgebeuren. Ik stelde vaak vragen en zocht mee naar oplossingen voor kleine en grote problemen. (Bv: wereldvrede was nog nooit zo dichtbij 😉 )

In de basisschool loonde mijn enthousiaste en open houding. Ik werkte goed mee in de klas, maakte (meestal) mijn huiswerk en scoorde goed. Ik was een gelukkig kind! Toch begonnen er in het laatste jaar problemen op te duiken. Ik moest meer en beter leren plannen en kreeg week- en dagschema’s mee naar huis. Eerlijk? Ik begreep niet waarom en vond het dus maar niks!

Het echte euvel startte in het middelbaar onderwijs. Ik kon niet langer teren op de kennis die ik in de klas opdeed, kon me thuis moeilijk aan het leren zetten en behaalde eigenlijk nooit meer goede punten. Het huis- en studeerwerk waren de dooddoeners. Ik wist niet hoe ik de leerstof moest verwerken. Hoe interessant ik het vond tijdens de les, wanneer de leerkracht het vertelde, hoe saaier ik het vond om diezelfde leerstof opnieuw thuis uit een boek te studeren. Daarom werd ik volgestouwd met cursussen ‘leren leren’, ‘leren plannen’, … en eigenlijk begreep ik er steeds minder van. Het werkte niet!!

Om je een voorbeeld te geven… Frans! Wat was ik blij toen ik op mijn tiende eindelijk die mooie, romantische taal kon leren. We oefenden er op los, lazen tekstjes, verhaaltjes,… Het werd meteen mijn lievelingsvak. In de  middelbare school sloeg dit om. Er werd minder gesproken, minder verteld en minder voorgelezen. De klemtoon kwam meer op kennis te liggen. We moesten ook thuis vocabulaire en grammatica leren, uit ons boek!! Ik zag het nut er niet van in, vond het saai en had mijn hele loopbaan een tekort voor Frans. Mijn liefde voor die fantastische taal nam razendsnel af. Jammer toch? (Pas veel later, tijdens mijn reizen en bij het luisteren naar muziek en films is de liefde herboren.)

Nu, 25 jaar later, herinner ik me van mijn schoolloopbaan vooral de uren én uren én uren, die ik aftelde vanachter mijn bureau. Ik mocht niet van mijn kamer omdat ik moest studeren en zat dus voor mijn boeken… te wachten én wachten én wachten tot de tijd voorbij was. Begrijp me niet verkeerd, ik neem dit niemand kwalijk. We wisten gewoon niet beter, noch ik, noch mijn ouders (die echt met de handen in hun haar zaten), noch de leerkrachten. Nu -anno 2017- is het duidelijk: het klassieke kennisgericht, cognitieve leren: thuis, alleen, uit de boeken… Het werkte niet voor mij. Was het anders geweest als we meer hadden voorgelezen of verteld of gesproken? Was het anders geweest als we meer op ervaring- en belevingsgericht leren hadden ingezet i.p.v. louter kennisgericht leren?

Meer en meer bengelde ik achterop in de klas. Hoe enthousiast en betrokken ik was in de klas (ik zat in een richting die me uitermate boeide en zou niet willen schakelen), de resultaten vielen toch tegen. Het hakte in op mijn zelfvertrouwen. “Katrien kan niet studeren. Katrien kan niet plannen en zet zich niet genoeg in.” Ik geloofde dat echt!! Meer en meer plaatste ik mijn eigen openheid, intuïtie en onbevangenheid naar de achtergrond om kennis en cognitie mee voorop te stellen. De klassenraad stelde een andere opleiding voor, helemaal niet in de lijn met wie ik was, met mijn talenten. Dat voelde niet goed en toen kwam ik bij William, de psycholoog van het toenmalige PMS (huidig CLB) terecht. Ik werd naar hem doorgestuurd in het derde middelbaar om… oh ja, te leren leren en te leren plannen! Hij zag dat ik anders leerde, zag ook mijn talenten, geloofde in mij en heeft elk jaar opnieuw gepleit bij mijn leerkrachten en bij mijn ouders. Tot op de dag van vandaag ben ik zo blij dat ik hem mocht ontmoeten. Ik heb geluk gehad!

Waarom schrijf ik dit nu allemaal? Wel, ons huidig onderwijssysteem is nog steeds en vaak op louter kennisgericht leren gestoeld. Er is reeds veel veranderd tegenover 25 jaar geleden (gelukkig!), toch is de aandacht voor ervaring- en belevingsgericht leren ondergeschikt, zeker in het secundair onderwijs. Tegelijkertijd zie ik een generatie jongeren die, net als ik, afhaken bij dit louter cognitief leren.

Daar wil ik met Klink’in klas! een antwoord op bieden. Via klankgeoriënteerde stemcoaching breng ik leerkrachten en leerlingen meer lichaamsbewustzijn bij (luisteren naar je eigen lichaam, versterken van je innerlijke kracht en intuïtie) waardoor ze ‘sterker’ voor de klas zullen staan… In verbinding met zichzelf en elkaar, vertrekkend vanuit klank elkaars talenten versterken én om de William in iedere leerkracht nog meer aan te wakkeren. Daar klink ik op!

Tot slot wil ik ook mijn oneindige dankbaarheid voor mijn ouders uitdrukken voor hun geduld, geloof en alle kansen die ze me hebben gegeven. DANK JE!!!

Sprankelende groeten,

Katrien

2 comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s