Verwonder me

27752000_1136226003185939_7464021389603476407_nAfgelopen week viel het me op hoe kritisch we kunnen zijn, voor anderen en voor onszelf. Het lijkt alsof ons hoofd niet ophoudt met oordelen. Alles is altijd goed of fout, mooi of lelijk,…

Als gids mocht ik mensen rondleiden tijdens het 4de Lichtfestival Gent, waar 37 kunstenaars hun werken presenteerden. Stuk voor stuk waren de werken pareltjes, waarbij het ene kunstwerk natuurlijk meer aanspreekt dan het andere.

Tijdens een gesprek aan de vooravond van het festival, opperden mijn collega’s en ik dat er dit jaar minder “uitschieters” tussen de lichtwerken zaten en dat andere edities mogelijks beter waren… Het zette me aan het denken.

img_1825

Zou het kunnen dat we deze keer meer vooringenomen naar de kunstwerken kijken? De afgelopen edities van het Lichtfestival Gent waren erg mooi. Zou het kunnen we daarom met een bepaalde verwachting kijken? Kunnen we niet meer met een neutrale, open blik kijken? Zou het kunnen dat het onze verwachting is die teleurstelt en niet de kunstwerken?

Ik deed een experiment en legde mezelf op om elke avond tijdens mijn tours met een neutrale blik, vanuit verwondering naar de kunstwerken te kijken… Ik wilde het telkens ervaren alsof het de eerste keer was dat ik de werken zag. Kon dat?

Het lukte, straffer nog… er gebeurde iets magisch. (Niet voor niets zit het woord ‘wonder’ in ‘verwondering’.) Elke avond ontdekte ik nieuwe elementen in de kunstwerken. Projecties die me aanvankelijk minder aanspraken, konden we wel raken door er meer en open naar te kijken. Ik werd er gelukkig van. Vanuit deze verwondering lukte het me ook om anderen meer dan anders te inspireren, te verbinden. Die open blik werkte aanstekelijk. De mensen die ik mocht rondleiden, waren stuk voor stuk enthousiast.

img_1748

Sindsdien tracht ik met een open blik, met verwondering naar mezelf, de anderen en het leven te kijken. Het maakt alles zachter en mooier of toch minder hard doordat het oordeel achterwege blijft.

Natuurlijk is deze open, neutrale houding me niet vreemd. Vanuit deze houding begeleid ik immers de workshops en sessies stemcoaching en moedig ik mijn klanten aan om zelf ook open naar zichzelf te luisteren en te kijken, zonder oordeel. De vrijheid die daardoor ontstaat heeft meteen een effect op ons stemgebruik… want hoe minder druk, hoe meer klank!

En dus, houd ik een pleidooi want als je naar de wereld kijkt vanuit verwondering i.p.v. vanuit oordeel, dan worden beiden prompt mooier! Zullen we?

Op 14 maart 2018 geef ik in Antwerpen trouwens een workshop stemcoaching waarbij je vol verwondering je eigen stem kan ontdekken.

Sprankelende groet,

 

Katrien

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s